Quo Vadis TV Republiko? (subiektywnie)

Lubię telewizję Republika. Dłuższy czas „jadłem” od 7 rano na śniadanie. Ale coś się dzieje…

gmyz hejke
trzmiel
wonz

ITP, ITD


Mimo tego nie jest jeszcze tak źle, dopóty tacy goście są:

Znalezione obrazy dla zapytania zarzeczny Znalezione obrazy dla zapytania paweł lisiewicz republika

hmm…

terlik

Cóż, taki lajf

Znalezione obrazy dla zapytania hejke katarzyna

 


 

Żeby nie było tak przykro. Inni mają gorzej:

tx

Reklamy

Interesujące spojrzenie na taniec Sakiewicza

Kosym Okiem. Sakiewicz i zdrada ideałów?

Ostatnio modne jest na Salonie pisanie listów otwartych. Doprawdy nie wiem dlaczego, gdyż pojęcie listu otwartego w moich oczach generuje jedną tylko myśl, że autor takiego listu skoro go pisze musi być: w kropce, matni, potrzasku, dole, ostrym wirażu albo jeszcze w czymś innym, więc efektownym rzutem na taśmę probuje dokonać nie tylko przewartościowania myśli odbiorcy listu, ale także i tych którzy ów list przeczytają. Wyjątkiem od tego jest jedynie Lech Wałęsa, któremu nikt takich listów ostatnio nie chce pisać, dlatego udziela on osobiście wywiadów, które mają obecnie za zadanie udowodnić, że hasło „O takie Polskie walczyłem” było od początku mylące.

Wspominam Wałęsę nie bez powodu, gdyż forma trybuna ludowego i połączona z nią przyszła pozycja w polityce praktycznie zawsze się sprawdzały niezależnie od dalszych aspiracji trybuna (jeśli chciał to się piął w górę – a z reguły zawsze chciał). Trybunów szukających więc sławy i poparcia mamy na polskiej scenie politycznej dostatek, to też każdy z wyborców znajdzie w tej gromadzie wcześniej czy później tego swojego, któremu w pełni zaufa i którego w razie czego popchnie ku roli politycznego wodza.

Tak było, i jest, z redaktorem Sakiewiczem. Wielu mu zaufało i wielu go poparło- kupując m.in. jego gazety, oglądając jego telewizję. Przyznam z pokorą, że w tej rzeszy ludzkiej byłem i ja, a moje zaufanie do niego – nim wyrzuciłem telewizor za okno – nie jest młodym, bowiem sięga „starożytnego” cyklu telewizyjnego „Pod prasą”, którego był gospodarzem, oraz pierwszych wydań „GP” i „Nowego Państwa”. Od tego czasu wiele się jednak zmieniło. Zdarzył się po pierwsze mord smoleński, dzięki któremu wzrosło skokowo zainteresowanie mediami redaktora Sakiewicza, gdyż rząd Donalda Tuska umoczony w zbrodni po uszy z przyczyn dla siebie zrozumiałych nie zamierzał nic w tej sprawie ujawnić. Tymczasem ludzie chcieli wiedzieć, znać prawdę. Interes więc kwitł. W internecie pojawiła się więc TV Niezależna, w prasie zjawiło się GPC. Zrobił się nadmiar, wzrosły aspiracje (rodziła sie Republika), trzeba to było jakoś wszystko ogarnąć ojcowskim ramieniem, może dlatego pan redaktor na moje postawione mu kiedyś pytanie, dlaczego nie odpowiada niemal wcale na swoim blogu internautom wzorem Rudeckiej-Kalinowskiej (źle-dobrze) odparł mi, że: jest zajęty tworzeniem nowych mediów.

Kiedy pisałem notkę pt. „Donald Tusk i polbolszewickie media”, po której to „Gazeta Wyborcza” zmuszona była przepraszać prof. Krasnodębskiego ustami Konstantego Geberta za jego brak czytania ze zrozumieniem, nie brałem wtedy pod uwagę faktu, że siła tych postbolszewickich mediów ( w opinii Geberta „jego Polski”) może być nie tyle potężna, co wręcz zaraźliwa. Nie znajdując więc żadnego na pozór racjonalnego wytłumaczenia dla decyzji red. Sakiewicza, dlaczego postanowił się on związać z postbolszewickimi mediami, stawiam na poczekaniu dwie hipotezy, z których pierwsza mówi o tym, że redaktor po prostu na własne życzenie postanowił skosztowć zatrutego jabłka, które mu z chęcią podano, licząc na to że ma w kieszeni antidotum na działanie trucizny-wirusa o czym sam pisał: „Jest jeszcze jedna bardzo istotna cecha myśli prawicowej: umiejętność realizowania postawionych sobie celów (…)” . Druga z hipotez, już bardziej kontrowersyjna, mówi wprost, że red. Sakiewicz po prostu zdradził swoje ideały którym był dotąd wierny i dlatego zostawił na przysłowiowym lodzie TV TRWAM wraz z jej szefem, a nie widząc obecnie innego sposobu na zatarcie swoich fatalnych kroków, napisał kolejny ugodowy, tym razem list otwarty do Ojca Rydzyka (pierwszy był prologiem o nazwie „Pokora”), gdyż ten uznając go niesłownego nie chce się z nim pod żadnym pozorem spotkać.

To oczywiście są tylko moje przemyślenia, ale jest tez jeden fakt, który jest w stanie je zalegalizować. Otóż, czemu ma służyć zapraszanie do TV Republika (pisałem o tym w jednym z komentarzy) skompromitowanych politycznie osób z ich równie skompromitowanymi treściami, których to absolutnie nie powinno się promować, baa, nawet o nich nie powinno się wspominać?

W związku z tym rodzą się kolejne pytania. Czy te wizyty na wizji nie zostały przypadkiem Sakiewiczowi narzucone w ramach umowy przez samego Solorza? A może na pozór liberalne postępowanie szefa Polsatu wobec TV Republiki i jej twórcy nie jest zwykłą pomocą, ile ubeckimi działaniami mającymi utrącić na pniu medialne zapędy prawicowego redaktora? Pytań jest mnostwo, choćby i takie (odsyłam do mojej notki „TV Republika droga do władzy?” ), że Solorz widząc nadchodzące zmiany wpuszcza na swój grunt Sakiewicza, tylko dlatego, bo traktuje go w formie żelaznego listu przed Jarosławem Kaczyńskim.

Pytań nasuwa się wiele, ale jak na razie jest tylko jedna sprawdzona odpowiedź. Redaktor Sakiewicz zostawił cynicznie samemu sobie szefa TV TRWAM Ojca Dyrektora, i dlatego pisze teraz do niego pokorne listy otwarte. A więc czuje źle i podle. A więc czuje się winnym.

http://mikker-story.salon24.pl/508996,kosym-okiem-sakiewicz-i-zdrada-idealow